In Nederland zijn we heel sterk met allerlei regeltjes, voor de gekste dingen. En alsof het niet genoeg is hebben we zelfs etiquettedeskundigen (niet van de plakplaatjes) die zich daarover druk maken en er publicaties aan besteden. Zo menen zij te weten wat het juiste moment is waarop de kerstboom de deur uit moet (6 januari) en tot welke dag je iemand nog gelukkig nieuwjaar mag wensen (eigenlijk ook 6 januari, maar vooruit, 15 januari mag volgens hen ook nog wel). Gelukkig hebben we dus wat dat betreft geen ongeschreven regels overtreden. En dat geldt ook voor de oliebollen. Ik heb het aan juffrouw Google gevraagd, maar gelukkig kon zij niets vinden over een termijn voor het bakken daarvan. En dan nog, wij maken zelf wel uit wat het juiste moment is voor dit soort zaken.

John is nog even op de feestelijk aangeklede hefbrug geklommen om de aanwezigen kort toe te spreken. Dat toespraakje had ook een (nog korter) officieel tintje. Onze penningmeester Michaël Jekel en algemeen bestuurslid Erik Versteeg hadden aangegeven te willen stoppen met hun bestuurstaken. Edward te Wierik en Chris Arnouts zijn bereid gevonden de vrijkomende plekken op te vullen. En na een dankwoord aan Michaël en Erik voor hun jarenlange trouwe dienst zijn (met unanieme instemming van alle aanwezige leden) Edward en duizendpoot Chris respectievelijk als de nieuwe penningmeester en het algemeen bestuurslid benoemd. Overigens blijft Erik nog wel actief als voorzitter van de redactie. Voor John van zijn alternatieve spreekgestoelte afstapt blikt hij nog even vooruit op de gevarieerde clubagenda 2024 en doet een dringende oproep aan de leden om zich vooral (vroegtijdig) aan te melden voor de meetings.

Dan is het alweer tijd voor de lunch. De broodjes smaken prima en tussendoor is er ook nog wel een plekje voor een van de laatste oliebollen.

Vanuit de werkplaats loop je bij Willie zo de showroom in. Daar staat een heel gevarieerd aanbod te glimmen. Veel leden maken van de gelegenheid gebruik om onder het genot van een broodje en een drankje even rustig rond te kijken. De aandacht wordt vooral getrokken door de blauwe GT86. Zien we daar onze voorzitter verlekkerd kijken? Is dat een kandidaat voor uitbreiding van zijn wagenpark? Wie weet. In die showroom staan onder andere ook een rode SW20 en een Celica Coupé 1.6 ST Coupé van 1986. Verder ook een paar Toyota oldtimers, die daar mooi staan te zijn, en die waarschijnlijk de showroom niet meer zullen verlaten. Willie is eraan gehecht. Het zijn familiestukken geworden (zie ook magazine lente 2020, Willie=MR2.nl).

De tijd gaat snel en voor we het weten is het alweer tijd om te vertrekken. Voor de een is het een kwestie van enkele kilometers naar huis, voor anderen is het toch snel ruim 2 uur rijden.