Als we hem vragen hoe hij voor het eerst met de MR2 in aanraking is gekomen blijkt dat de familie Vervlossen (ook al) een Toyota familie is. Jakko zag als 15-jarige de SW20 in de showroom staan toen hij met zijn vader bij de Toyota dealer was. “ Ik was meteen verliefd op de rode Ferrari :-). Ik heb vanaf mijn 21ste MR2 gereden. Dag en nacht had ik er voor gewerkt. Eindelijk had ik er één. De huidige is mijn derde MR2.

De eerste kocht ik in 1998. Na een tijdje met een Opel Kadett GSI en een VW Corrado gereden te hebben. Een auto uit 1991 met een prachtige kleur (Crimson Red)”.

En dat ging niet vanzelf begrijpen we uit het verhaal. Jakko heeft hard gewerkt om zijn doel te bereiken. Via bijbaantjes en door het overslaan van de  “brommerperiode”,  toch een belangrijke periode in het leven van een tiener in die tijd. Menig lid zal zich zijn Puch, Tomos, Kreidler of Zundapp goed herinneren. Jakko niet, hij spaarde voor een MR2. Dat is voor de huidige jeugd zoiets als door het leven gaan zonder tablet, IPad  en dergelijke. Een hele opoffering dus, maar voor een goed doel!! Jakko is in 1991 ook meteen lid geworden van de MR2 club. Dat die twee zitplaatsen ook wel eens een nadeel kunnen zijn, blijkt als er gezinsuitbreiding komt. Jakko verkoopt de MR2 aan een ander lid. Hij weet niet meer aan wie. Maar wie weet komt hij die op een of ander meeting weer eens tegen. Na weer een Corrado (“een opknapper, want ik sleutel graag”) en door verbeterde omstandigheden werd het tijd voor een tweede auto. En dat moest natuurlijk weer een MR2 worden. Het werd een Super Red uit 1992 met een lederen interieur en 200.000 km op de teller. De auto heeft nog dienst gedaan als trouwauto. Maar bij een bezoek aan Willie Hermans bleek de auto toch niet helemaal wat Jakko ervan had verwacht. Na een jaartje is hij toch maar opzoek gegaan naar een beter exemplaar met volledige onderhoudshistorie en schadevrij. En die waren toen ook al zeldzaam. Na maanden zoeken vond Jakko een SW22, Crimson Red en met airco en cruisecontrol. En hoewel die slecht geadverteerd was (“slecht en wazig op de foto, ongewassen en verkleurd”), heeft Jakko toch contact opgenomen met de eigenaar. Het bleek te gaan om een originele en schadevrije SW22, geleverd en onderhouden door Willie Hermans. Die laatste had ook al eens de motor van deze auto gereviseerd. Jakko sprak met de eigenaar bij Willie af. De auto bleek in zeer goede staat, op de lak na. De prijs was ook goed, dus de koop was snel gesloten. Dat de targa hoezen en wat rekeningen uit de Amerikaanse periode ontbraken nam Jakko op de koop toe.

Als eerste heeft Jakko de versnellingspook vervangen door een facelift exemplaar (“die ’91-er banaan vond ik niet mooi”). De auto kreeg ook de grotere remmen van het facelift model. Er kwam een dikkere onderlip op en de grijze hemel, zonnekleppen en targadaken werden verwisseld door zwarte exemplaren. Op de verlanglijst staan nog andere velgen, als de banden kaal gereden zijn. Of dat laatste verstandig is weten we zo net nog niet. Het is een beetje link natuurlijk.

Als we Jakko vragen wat hij het mooiste aan zijn auto vindt, is het antwoord: ”Dat het een Amerikaanse turbo is op kenteken, helemaal gerestaureerd en P03 Super Red. Iets minder oranje erin wat dieper rood. Het is een fantastische auto. Ik gebruik hem alleen bij mooi weer”. Voor het slechte weer staat er een Jaguar X-type 3.0l V6 uit 2002 (“ in nieuwstaat niet eens een puntje steenslag!”). Er staat ook nog een VW Corrado G60 en zakelijk een Nissan Primastar ter beschikking. Het gezin kan dus prima vooruit.