Het bestuur besloot dat concept maar eens in de praktijk uit te testen. Baat het niet, dan schaadt het ook niet was de gedachte. In de aanloop naar het evenement bleek al vrij snel dat het aantal aanmeldingen voor de ALB aanzienlijk hoger was dan voor de ALV  in de voorgaande jaren. Uiteindelijke waren er 26 aanmeldingen, eerste leden al dan niet met bijrijder. Nu is dat op een totaal van ruim 200 (eerste en tweede} leden  nog niet echt hoog, maar het hogere aantal aanmeldingen/deelnemers stemt optimistisch. Vroeger hadden we op de middelbare school bij schei- en natuurkunde een Amanuensis. Een mooi woord voor iemand die als taak heeft te zorgen dat de leraar geen vieze of verbrande vingers of een stroomstoot kreeg en dus alle testjes mocht voorbereiden. Zijn motto was altijd dat ook bij een heel kleine reactie de proef geslaagd was . Daar van uitgaande was dat in dit geval zeker zo.

De dag zelf.

De dagen voor 5 mei keek een ieder natuurlijk naar de weersvoorspellingen. En die beloofden niet veel goeds. En de week was weer technisch gezien zeker niet om over naar huis te schrijven of misschien juist wel vanwege het onweer, hagel en wateroverlast. Marco Verhoef, toch niet de eerste de beste,  beloofde voor 5 mei stevige buien in het noorden van het land. Maar het op 5 mei bleek (nu eens gelukkig) maar weer eens hoe lastig het is om tot een juiste meteorologische voorspelling te komen. Ondanks de donkere dreigende wolken die op de heenreis het uitzicht bepaalden, zou het al snel opklaren en kwam zelfs de zon tevoorschijn. Net als in Zeeland op  tweede paasdag waren de weergoden de Club weer goed gezind.

Ter gelegenheid van deze dag had Louis van der Laan zijn domein aan de rand van Hoogkarspel opgesteld. De plek zelf was niet te missen/ Louis had zijn rode ZZW30 op het gazon voor het huis geparkeerd. Samen met de Clubvlaggen een goed herkenningspunt.

De deelnemers konden hun auto achter het huis opstellen. Rondom de Clubcaravan die al sinds jaren een plek heeft bij Louis. Het was weer een mooie verzameling met alle typen MR2 goed vertegenwoordigd. In de grote schuur was een bar opgesteld en hadden Edward en Linda de Clubshop waren uitgestald. Petjes. Shirts, sweaters, jasjes.. Ggenoeg te kiezen. Marcel Schoel had de kofferbak van zijn SW20 als extra ruimte ter beschikking gesteld om alles in Hoogkarspel te krijgen. Het is niet bekend of die ruimte ook nog voor de terugreis nodig was.

Uiteraard was er weer goed aan de interne mens gedacht en was er voor iedereen koffie, thee, een frisje, koekjes, stroopwafels en op tafel nog wat te knabbelen

Het was al snel weer een gezellige boel.  Intussen legde Chris nog even de laatste hand aan de te rijden route. Die was dit keer niet zo lang. Zo was er ruim tde tijd en kon iedereen tijdig voor de vergadering terug zijn. De 75 km lange route was prachtig. En ook weer goed voor de geografische en historische  kennis. We reden over goed onderhouden wegen door het prachtige landschap en door of langs plaatsen als Hoorn, Heerhugowaard, Schermerhorn, Noordbeemster en De Hulk.,  Ja, staat echt op de kaart en is ook wel groen maar in dit geval een heel klein buurtgemeenschapje onder de rook van Hoorn. Er liep opvallend veel vee buiten. Bij 1 bedrijf liepen zelfs naar schatting 200 roodbonte koeien te scharrelen. We zagen kieviten buitelen, grutto’s en scholeksters en ook nog een mooie bruine Kiekendief. Hier en daar was nog een in de bloei staand bollenveld te zien. Opvallend ook de vele molens. Die herinneren aan het droogleggen van de polders hier in de 16e en 17e eeuw. Al met al weer een heel leuke rit.

Nadat iedereen zijn of haar auto weer op de grote betonnen plaats had geparkeerd was het tijd voor de jaarvergadering.

Nadat de voorzitter de vergadering heeft gesloten is het tijd voor de Barbeque.

De vergaderruimte wordt omgebouwd tot eetgelegenheid met een lange tafel waaraan iedereen kan plaatsnemen. Salade, gevulde paprika, varkenshaas, kalkoen of was het kip? Er waren portobello’s met een sausje en verder nog gegrilde zalm, gegrilde aardappeltjes.

Dan is het alweer tijd om de terugreis te aanvaarden. Een paar deelnemers wonen in de buurt. De rest verspreidt zich over het land. Van Leeuwarden tot Gulpen en Hansweert (Zeeland) of moet zelfs helemaal naar België.