Aangezien de MR2 nog in de schorsing staat hebben we afgesproken met Marcel Schoel op te halen in Arnhem en gezamenlijk met onze Suzuki “Swiffer” naar Rucphen af te dalen. Zo gezegd zo gedaan. En om half negen staan we bij Marcel voor de deur en rijden we aan. Om na een kleine 1,5 uur aan te komen op de meeting. Net voordat we er zijn rijden we een groene spoilerloze originele fraaie MR2 SW20 van Edwin voorbij op de snelweg die niet harder dan 100 km/uur lijkt te kunnen gaan. Waarschijnlijk komt dit omdat er geen spoiler opzit...  We rijden om kwart voor tien de parkeerplaats op en zien dat de eerste leden er al zijn. Sommige met hun 2e auto en ook een aantal gewoon met de MR2 die het hele jaar door rijden. We gaan naar binnen en betalen bij de voorzitter het verschuldigde bedrag voor vandaag. Dan begeven we ons naar het gedeelte waar het ijskarten gaat plaatsvinden. We komen de skihut-achtige bar binnen en starten met een consumptie en praten wat bij met elkaar. Ook komen er warme mini- saucijzenbroodjes op tafel  die gretig aftrek vinden bij ons.

Om half elf gaat het dan echt starten, we worden verzocht om een kleine miniruimte in te gaan waar we een instructiefilm zien van wat ons allemaal te wachten staat vandaag. Hierna worden we verzocht om de overall, helm, handschoenen te gaan passen zodat we ons naar het startveld kunnen gaan begeven. Nadat iedereen de spullen aan heeft en een laatste plaspauze heeft gehad, (het is immers -3 op de ijsbaan) gaan we van start en krijgen we te horen wie in welke kart kan gaan plaatsnemen. Ik start achter Lizzy, de dochter van Twan. Nadat zij groen licht krijgt staat ze direct met spinnende wielen stil in de diepe groeven in de eerste bocht. De baan-marshall dient te helpen met duwen.

Hierna kan ik de baan op en wat opvalt is dat bij veel gas direct de kart alle kanten op gaat op het gladde ijs. Na wat horten en stoten krijg ik meer en meer grip en kan het feest beginnen. Wat een lol is dit, glijden, remmen, gas geven. Een 360 graden rondje draaien en je mede MR2 rijders op je af zien komen…het kan hier allemaal op het ijs. Na wat botsen, glijden en soms ook echt driften worden we verzocht om de pits in te rijden. We zetten de elektrische kart uit en begeven ons naar het warme ontspangedeelte aan de skihut-bar. De helmen gaan af en wat een lol heeft iedereen. Dit is supergaaf om te doen en ondanks dat slechts Hans en William dit hier al eens gedaan hebben en William zijn eigen helm en handschoenen bij zich heeft is de competitie er niet minder om. De uitslag komt binnen en jawel William heeft de snelste tijd neer gezet. We mogen nog even tien minuten bijkomen waarna we gaan beginnen aan onze heat. Ondertussen krijgen we op het grote bord uitleg van de instructeur over de manier hoe we onze tijd kunnen gaan verbeteren.

Hier gas, daar remmen, daar driften, etc. we zuigen het allemaal op en gaan de kou in om opnieuw plaatst te nemen in de kart. We rijden opnieuw weg en de strijd is gestart…. Al snel merk ik dat deze kart die ik nu heb wat meer vermogen heeft en ik dus erg moet opletten… Uit mijn ooghoeken zie ik de eerste gestrande karts al staan in de bocht, duik er omheen, ga op het gas.. En ja hoor daar ga ik.. Rondje draaien en de boarding in. Net wanneer ik weg wil rijden zie ik dat Lizzy de bocht op komt zetten en mij vol in de zijkant ramt! Gelukkig zit er ook een achteruit op deze karts en kan ik daarna snel mijn weg..eh…ijsbaan vervolgen. Onderweg kom ik nog Twan en Raphael tegen welke druk driftend hun ijsweg proberen te vinden om een snellere tijd neer te zetten dan de rest. Hoe Twan dat doet door steeds rondjes te draaien in een bocht weet niemand, maar hij kijkt er vanuit zijn helm heel serieus bij dus zal het vast wel nut hebben.  Voordat ik mijn draai te pakken heb en er goed voor ga zitten om mijn tijd te verbeteren moeten we terug de pitstraat in en is het alweer voorbij. We kleden ons allemaal om en wachten op wat komen gaat. De prijsuitreiking gaat beginnen. Men begint bij de troostprijs van de dag dat is plek dertien waar Twan geëindigd is. Het vele rondjes draaien en driftig recht op een ander af glijden heeft dus weinig nut gehad voor een snelle tijd blijkt nu… Maar wat hebben we op het ijs en aan de bar gelachen met elkaar, daar kan geen prijs tegen op zeg maar.. En aangezien ik zelf en vele anderen tot de grijze muizen middenmoot behoorde (plek twaalf tm vier) en dus om des keizers baard hebben mee gegleden laten we het hierbij. En we gaan door naar de podium plaatsen.

Op plek drie is Hans geëindigd, wat me niets verbaasd immers rijdt hij een AW11 en is dus gewend om lekker te hangen in de bochten. Op plek twee is geëindigd Jonas de zoon van Jurgen welke als nieuw gezicht op de meetings van onze club gelijk liet zien hoe het wel moet. En op de eerste plaats is geëindigd niemand minder dan onze Belgische vriend Paul! En ook hij weet met zijn ZZW30 natuurlijk hoe je in de bochten moet hangen. De medailles worden opgespeld, het Belgische volkslied wordt twee keer gespeeld voor Paul en Jonas, en het Zeelandse volkslied voor Hans. Hierna wordt er nog wat gedronken en wat gegeten met elkaar. Het is immer lunch tijd. Marcel hoeft niet te rijden dus die pakt een lekker koude Jagermeister voor zichzelf.